Kaldırımın kenarında katlanmış iki banknot. Etrafta kimse yok, kimse bir şey aramıyor. Çoğumuz böyle bir anda kısa bir duraklama yaşarız: Alsam mı, bıraksam mı, alırsam kime vermeliyim?
Türk hukukunda bu sorunun cevabı iki ayrı kanunda yazılı. Medeni Kanun, bulunan bir şeyle ne yapılması gerektiğini anlatıyor; Ceza Kanunu ise bunu yapmayan kişiye ne olacağını. İkisini birlikte bilen kişi hem cezadan uzak duruyor hem de bazen bir ödül, hatta beş yıl sonra o eşyanın kendisini kazanabiliyor.
Almak tek başına suç değil. Suç olan, bulunan şeyi sahibine iade etmeden ya da yetkililere haber vermeden kendi malınız gibi kullanmak.
Türk Ceza Kanununun 160. maddesi bunu “kaybedilmiş eşya üzerinde tasarruf” olarak tanımlıyor: Kaybedildiği için sahibinin elinden çıkmış bir eşyayı iade etmeksizin ya da yetkili mercileri haberdar etmeksizin sahibi gibi kullanan kişiye bir yıla kadar hapis veya adli para cezası veriliyor. Bulunan parayı harcamak, telefonu kendi hattınızla kullanmaya başlamak ya da cüzdanı satmak bu kapsama giriyor.
Bu suç şikâyete bağlı. Yani soruşturma için eşyanın sahibinin şikâyetçi olması gerekiyor. Şikâyete bağlı suçlar uzlaştırma kapsamında olduğundan, dosya uzlaşmayla da kapanabiliyor. Ayrıntılar uzlaşmaya tabi suçlar yazımızda.
Medeni Kanunun 769. maddesi bulan kişiye açık bir yol haritası çiziyor:

Bulunan şeyin özenle korunması da kanunun istediği bir şey. Bozulabilecek bir eşya ya da bir yıldan uzun süre saklanan bir şey açık artırmayla satılabiliyor; bu durumda satış bedeli eşyanın yerine geçiyor.
Bu kısım çoğu kişinin bilmediği bir ayrıntı. Medeni Kanunun 771. maddesine göre eşyanın sahibi, ilan ya da kolluğa veya muhtara bildirim tarihinden itibaren beş yıl içinde ortaya çıkmazsa, bulan kişi o eşyanın mülkiyetini kazanıyor.
Şartı ise net: Bulan kişinin yukarıdaki yükümlülükleri yerine getirmiş olması. Yani bulduğu parayı cebine koyup kimseye söylemeyen kişi, beş yıl beklese de bu haktan yararlanamıyor. Aksine, aynı davranış ceza dosyasına konu olabiliyor.
Bir işyerinde ya da kamu hizmeti verilen bir yerde bulunan eşyada ise kanun, o yerin sahibini, kiracıyı ya da kurumu “bulan” sayıyor.
Evet. Eşya sahibine geri verildiğinde bulan kişi, yaptığı giderlerin ödenmesini ve uygun bir ödül verilmesini isteyebiliyor.
Sıkça dolaşan “bulunan şeyin onda biri ödül olarak verilir” bilgisi kanunda böyle yazmıyor. Kanun yalnızca “uygun bir ödül” diyor; miktar, eşyanın değeri ve koşullara göre tarafların anlaşmasına, anlaşamazlarsa mahkemenin takdirine kalıyor.
İşyerinde ya da kamu hizmeti verilen bir yerde bulunan eşyada, o yerin sahibi ya da kurum bulan sayılsa da ödül isteyemiyor.
160. madde yalnızca kaybedilmiş eşyayı değil, hata sonucu ele geçirilen eşyayı da kapsıyor. Yanlış IBAN’a yapılan bir havale ya da kasada fazladan verilen para üstü bu ihtimalin en tanıdık örnekleri.
Uygulamada, hesaba yanlışlıkla gelen parayı bankaya ya da gönderene bildirmeden harcamak, bu madde kapsamında değerlendirilebiliyor. Ayrıca para sahibinin, ceza davasından bağımsız olarak, parayı sebepsiz zenginleşme hükümlerine göre geri isteme hakkı da bulunuyor. Böyle bir durumda en güvenli yol, bankanızı arayıp durumu bildirmek ve parayı kullanmamak.
Hesabınıza gelen paraların vergi boyutunu merak ediyorsanız IBAN’a para gelirse vergi çıkar mı yazımıza bakabilirsiniz.
Burada ince bir çizgi var. 160. madde “kaybedilmiş” eşyadan söz ediyor. Sahibi cüzdanını birkaç saniye önce düşürmüş ve hâlâ birkaç adım ötedeyse ya da eşyayı nereye bıraktığını biliyorsa, eşyanın hukuken kaybolmuş sayılıp sayılmayacağı tartışmalı. Böyle durumlarda alınan eşya, olayın koşullarına göre çok daha ağır bir suç olan hırsızlık kapsamında da değerlendirilebiliyor.
Örneğin bir kafede masada unutulan telefonu almak, kaldırımda bulunan bir telefonla aynı şekilde değerlendirilmeyebilir. Hırsızlığın cezaları için hırsızlık cezası yazımıza göz atabilirsiniz.
O zaman başka kurallar devreye giriyor. Uzun zaman önce gömülmüş ya da saklanmış, sahibinin artık bulunmadığı anlaşılan değerli şeyler “define” sayılıyor ve bulunduğu taşınmazın sahibine ait oluyor; bulan kişi en fazla değerinin yarısı kadar ödül isteyebiliyor. Tarihî ya da bilimsel değeri olan eşyada ise kurallar çok daha sıkı. Bu konuyu define arama cezası yazımızda ele aldık.
Günlük hayatı etkileyen kurallar ve son değişiklikler tek yerde: Güncel Mevzuat Rehberi‘ne göz atın.
Bulmak ya da almak suç değildir. Ancak sahibine iade etmeden veya polise, jandarmaya ya da muhtara bildirmeden harcamak, TCK 160 kapsamında bir yıla kadar hapis veya adli para cezası gerektirebilir.
Sahibini tanıyorsanız ona ulaştırabilirsiniz. Tanımıyorsanız en yakın karakola, jandarmaya ya da köyde muhtara teslim edin. Bir AVM, otobüs ya da hastane gibi yerlerde bulduysanız oradaki görevliye teslim etmeniz yeterli.
Sahibi, bildirim ya da ilan tarihinden itibaren beş yıl içinde ortaya çıkmazsa, yükümlülüklerini yerine getirmiş olan bulan kişi eşyanın mülkiyetini kazanır.
Eşya sahibine geri verilirse giderlerinizin ödenmesini ve uygun bir ödül verilmesini isteyebilirsiniz. Kanunda sabit bir oran yoktur.
Hata sonucu ele geçirilen paranın bildirilmeden harcanması TCK 160 kapsamında değerlendirilebilir; ayrıca paranın sahibi geri isteme hakkına sahiptir. Bankanıza bildirmek en güvenli yoldur.
Son güncelleme: · Yazar: Ahmet Rıfat Albuz
Bu yazı yürürlükteki mevzuata dayanarak genel bilgi vermek için hazırlandı. Hukuki bir sorununuz varsa ilgili kuruma ya da bir avukata danışın.
1
Sosyal Medya Hesabı Neden Kapatılır? Platform Kuralları ve İtiraz
2
Özel Hayatın Gizliliğini İhlal Suçu Cezası (TCK 134): Sosyal Medya İfşası 2-5 Yıl
3
KVKK Cezası Ne Kadar? Şirketlere 17 Milyon TL’ye Kadar Para Cezası, Kişilere Hapis: Fark ve Şikâyet Yolu
4
Dolandırıldım, Ne Yapmalıyım? İlk 24 Saatte Atılacak Adımlar ve Param Geri Gelir mi?
5
Gizli Ses Kaydı Almak Suç mu, Delil Sayılır mı? TCK 133 Cezası ve Yargıtay Yaklaşımı